Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 

Forum > Het Vervolg Van Het Verhaal ZonderLeugens

 
Cynmor Van heyst

Cynmor

Hoi, bij deze weer een nieuwe blog over ons. Het nieuws dat ik , de moeder van Sophie opnieuw zwanger ben is bekend in Nederland. Het is bij het amk gemeld omdat ik in een ziekenhuis in Nederland ermee geweest ben. Het feit dat Sophie onder ots is gesteld was reden genoeg om de zwangerschap door te geven. Dit alles heeft plaatsgevonden vorig jaar. Ik liep toen al in Spanje onder controle en de controle in nederland was alleen maar vanwege een bloedverlies. De zwangerschap is gestart rond de tijd dat onze dochter Sophie bij haar tante en oom werd geplaatst vanuit een vreemd pleeggezin. We hebben ondanks alles wat er al is voorgevallen alles goed geregeld voor ons tweede kindje. We hebben een zelfstandige woonruimte in Spanje met kinderkamer en dergelijke.
We zijn wat betreft onze situatie en gezondheid sterk verbeterd, maar in Nederland is er geen groei te zien in het ons verantwoordelijk achten als ouders. Vandaar dat de uitslag van de rechtszaak van vorige maand niet goed is uitgepakt voor ons. Daarover straks meer , eerst een kleine terugblik. We hadden alles geprobeerd wat binnen onze macht lag maar blijkbaar was dat niet genoeg. Omdat we niet een zelfstandige woonruimte meer hadden binnen Nederland kwamen we al niet in aanmerking voor een gezinsopname met Sophie en vooral daarom zijn we niet door het hoger beroep heengekomen voor Sophie, zo kwam het allemaal wel over op ons. Inwoning bij familie of iets dergelijks is al reden genoeg om een kind niet terug te geven aan zijn of haar ouders, zo kwam dit wel op ons over. Het is ook reden genoeg om je kind helemaal niet meer bij je thuis te ontvangen zolang als die inwoning duurt, zelfs niet onder begeleiding of iets dergelijks, hebben we ondervonden. Natuurlijk hebben we onze dochter Sophie nog wel gezien, maar hoe snel wordt je kind van de ouders onthecht op deze manier-nu verder naar de huidige situatie.
Nu hebben we dus de de laatste rechtszaak ook verloren.......... en niet zo weinig ook.............. we hadden een internationale advocate ingezet voor ons en zij heeft het niet kunnen redden. De pleegouders van Sophie worden al gezien als haar verzorgers-opvoeders voor mogelijk een langere tijd, dat wil dus zeggen dat we voor een langere tijd niet geschikt geacht worden voor zoŽn relatie met haar. Als ouders sta je dan met je rug tegen de muur. Er is zelfs geen proef mogelijk bevonden door de kinderrechter, om mogelijk Sophie voor bijvoorbeeld eerst een week onder begeleiding terug te plaatsen , nota bene terwijl we in Spanje zelfstandige woonruimte hebben. Sophie gaat wel op reis naar andere landen, zo is ze al in Italie en Curacao geweest, maar zoŽn proef bij ons in Spanje wordt niet mogelijk geacht. We hebben eigelijk het idee dat ze , zeker tot ze zelf mag gaan kiezen, dwz. tot haar 12e jaar niet bij ons terug gaat komen , als dit zo doorgaat............................................... Ze is nu nog maar een jaar oud en de personen aan wie ze zich in deze fase hecht, zijn voor haar hele jeugd belangrijk. Het traject dat Nederland nu blijft volgen beslist een heleboel voor later ook.
We hebben ook het idee dat we , nu we ons tweede kindje verwachten, daar een bepaalde straf voor ontvangen, van Nederland geen vertrouwen krijgen tegenover onze situatie in Spanje, met betrekking tot de zelfstandige woonruimte waar Sophie best zou kunnen gaan wonen, bij ons ouders. Ze kan ook eerst op proef teruggeplaatst worden daar , maar ook dat mag niet gebeuren.We hebben sterk de indruk dat bij zoŽn rechtszaak alleen jeugdzorg geloofd wordt en niet je advocaat. De ots en de uithuisplaatsing van Sophie zijn met een jaar verlengd nou. En dat terwijl we heel veel tegenargumenten door onze advocate hebben laten inbrengen , tegenover de mening van bureau jeugdzorg. Zo hebben we bijvoorbeeld niet die ziektebeelden die zij beweerd hebben , die zij denken hard te hebben gemaakt. Er wordt te snel een conclusie getrokken, die onterecht is. Een van ons heeft zelfs een bewijs van goed gedrag van justitie gehad, niet heel lang geleden, om te gaan werken met kinderen die het thuis moeilijk hebben, in het gezin zelf en zelfstandig dit te doen. En we hebben al een tijd geleden veel contacten gelegd met hulpverlening om de negatieve rapporten over ons te ontkrachten o.a. De bewijzen die in ons voordeel zijn en naar de kinderrechter toe bekend gemaakt zijn, geven ook geen doorslag in het voordeel van ons als ouders. De ondersteuning die er is rondom ons om Sophie bij terugplaatsing te kunnen opvangen, wordt niet op waarde geschat, het telt alleen maar dat de huidige situatie als veilig wordt gezien en er dus geen andere situatie hoeft te worden gemaakt. Hierbij wordt eigenlijk aangegeven dat de huidige situatie veel beter is voor Sophie dan een opvoeding en verzorging bij haar eigen ouders, ook al is die wel mogelijk en dat is degelijk onderbouwd door onze advocate. We hebben zowel praktisch, financieel, emotioneel als sociaal alles op de rails gekregen en dat maakt allemaal niet uit voor de kinderrechter en bureau jeugdzorg. Ze blijven naar het verleden van ons kijken, terwijl we aangetoond hebben dat de situatie helemaal veranderd en verbeterd is......Dat de woonruimte die we zelfstandig hebben in het buitenland is , hoeft hierin ook geen probleem te zijn, want er is observatie mogelijk door referenties van ons die hoog opgeleid zijn ...........
Het is gemakkelijker om alles te laten voor wat het is, maar er wordt geen rekening gehouden met de toekomst van Sophie op deze manier. Waarom zou haar broertje of zusje wel bij haar ouders mogen zijn en zij niet=er wordt dan een onderscheid gemaakt die nu nog voorkomen zou kunnen worden maar niet wordt voorkomen. We geloven wel erin dat we goede ouders zijn en waarschuwen bij deze iedereen die wel luisteren wil naar een goed verhaal om te laten zien dat Nederland te ver is gegaan tegenover zijn bemoeien met ouders en kinderen op deze manier. Er is een traject ingegaan waarbij een opvoeding door derden heel snel mogelijk is en de eigen ouders soms bijna geen kans meer hebben. Er wordt dan binnen een heel korte tijd besloten tot uithuisplaatsing en-of een gedwongen 24 uurs/opname , die heel ingrijpend is voor ouders en kind.
Er is in ons geval eerst een aanbod gedaan voor een opvang in een tehuis voor verstandelijk gehandicapten , toen Sophie een week oud was, een half/gesloten inrichting bij mensen die juist wel een gevaar voor haar konden zijn, dit tehuis werd echter door jeugdzorg en kinderbescherming wel geschikt bevonden. Dit terwijl Sophie toen nog niet eens ingeent was en de mexicaanse griep net in gang was gekomen..........Wij wouden daar niet op ingaan, nadat we een kennismakingsbezoek daar gemaakt hadden, maar er werd geen gesprek op gang gezet toen over ons verweer daartegen toen door de gezinsvoogd. De beslissing over het uit huis halen van Sophie werd per telefoon gemaakt diezelfde dag en daarop werd ze overhaast na enkele dagen meegenomen uit huis.
Later is er een aanbod gedaan van een 24 /uurs -opname in een psychiatrische kliniek, er was er toen een geschikt bevonden in heel Nederland, de enige die bureau jeugdzorg geschikt voor ons bevonden had, waarschijnlijk omdat ze ons zoŽn zwaar geval vonden, wat overigens nog niet veranderd is. Alleen daarvoor voldeden we niet aan de eisen voor een opname op dat moment, nl. een zelfstandige woonruimte. We hadden toen nl. geen zelfstandige woonruimte meer omdat we in de tijd toen we die nog wel hadden we te veel zorg over de vloer gehaald hadden, voor jeugdzorg en kinderbescherming, te veel omdat het overlast veroorzaakte voor de buren die we toen hadden.
Ok er is dus voldoende rust in ons leven nu voor ons tweede kindje , dat moet wel heel erg zo blijven. We kunnen een stabiel leven in Spanje opbouwen en daarvoor gaan , in Nederland wordt ons dit heel moeilijk gemaakt. In ieder geval kunnen we nu in Spanje wel de rust vinden. Maar in Nederland woont onze dochter Sophie. Jullie zullen begrijpen, hoe dubbel de situatie op deze manier kan worden en mogelijk al geworden is. Op deze manier kan Nederland ons als ouders ook uit elkaar gaan proberen te drijven, dwz. we kunnen niet een groot deel van de tijd ons leven in Spanje opbouwen en Sophie dan heel veel blijven zien beiden. Jullie zullen begrijpen dat dit soort keuzes onmenselijk zijn in feite en nog meer stuk kunnen maken. Wat dachten jullie van alleenstaande ouders met elk een kind dichtbij hem of haar=============----------Dan mist elk kind of een vader of een moeder en de ouders missen elkaar============== De spontaniteit om ooit een derde kind dan te wensen wordt dan helemaal ontmoedigd, welke toekomst hebben we zo eigenlijk========
De kans van terugkomst van Sophie was al enige maanden na haar uithuisplaatsing erg klein, het is vechten tegen een overmacht van jeugdzorg. De zorg die je over je heen moet trekken, in zoŽn grote mate, maakt meer kapot dan je lief is. Die kans , nl. dat ze terugkwam, was erg klein en als dit zo doorgaat, blijft dit ook zo. Ze zit nu wel, na lang overleg met bureau jeugdzorg, bij onze familie in een gezin opgevangen. Daarvoor zat ze in een vreemd pleeggezin waarvan we geen adres mochten weten en geen direct contact mee mochten hebben....... een geheim adres dus....Maar nu even iets over de toekomst/verwachtingen voor later..............
Het zou alleen beter zijn als de de kinderrechter meer zou kijken naar de individuele situatie van ouders dan blind te staren op de mogelijke gevaren, op deze manier gaat alle uitdaging uit de opvoeding van kinderen en worden zij alleen maar onderdrukt en missen zij vele kansen. Zij krijgen wel een stempel mee voor hun verdere leven, hoe goed en liefdevol pleegouders ook voor kinderen kunnen zijn. In ons geval mogen we alleen onze dochter zien onder toezicht van bureau jeugdzorg of onze familie. Je wordt niet voor vol aangezien op deze manier. Zou ons kind dan later wel echt gelukkig worden=we blijven wel heel erg vechten voor haar ...... O ja en onze advocate is het niet eens met het feit dat Sophie uit huis gehaald wordt en dat ze niet wordt teruggeplaatst..............
10 mei 2010, 01:30