Bij mijn dochter ben ik gestopt met roken, gewoon omdat het slecht is en ik dat egoïstisch vond naar mijn kindje toe. Ook werd ik er misselijk van en kon ik zonder enige moeite stoppen met roken. Na 11 mnd toen mijn dochter dus goed 2 mnd oud was kwamen de afkick verschijnselen en, heel stom, ben ik weer begonnen met roken. Niet in huis want dan zouden mijn dochter en man er toch ook last van ondervinden. Toen mijn dochter 10 mnd oud was besloten wij om het weer te proberen om een kindje te krijgen. Helaas ging het dit keer niet zonder slag of stoot en na ruim 2 jaar was ik eindelijk zwanger. Helaas liep dit af in een verschrikkelijke miskraam. Dit heeft zoveel stress gegeven dat ik bij de zwangerschap van mijn zoontje niet kon stoppen. Het zou voor het kindje slechter zijn als ik zou stoppen en ontzettend veel stress zou door geven dan dat ik een paar sigaretjes per dag zou roken. En ik geef dan ook mee dat ik na bijna 3 jaar ontzettend gestressd de zwangerschap in ging en dit hield totdat ik mijn kleine mannetje in mijn armen had. Nu zullen er vast mensen denken, juist als je zolang bezig bent om zwanger te raken stop je toch voor de gezondheid van je ongeboren kindje?! Maar dit kan je pas begrijpen als je het zelf allemaal zo meegemaakt heb. Maar tuurlijk ben ik wel van mening als je zwanger wilt worden of bent, probeer te stoppen! Dat is in de meeste gevallen toch het allerbeste voor je kindje en voor jezelf!...Lees meer
je wilt het aller beste voor je kleine dus stoppen hoort er ook bij.
ik was in jan 2007 gestopt met roken want mijn kinder wens groeide.
ik heb vaak de neiging gehad om een sigaret op te steken. maar dacht toen nee stel als ik zwanger ben dan moet ik het weer van af komen nee ik doe het niet. in julli besloten we om het te proberen en na anderhalve maand was het raak.
wat zijn nou die maanden op een een mens leven.
stel de doktoren zeggen jou het is beter omm te stoppen want u hart is er slecht aan toe!!!! stop je dan wel waarom dan niet voor je eigen kindje de kleine vraagt niet om een sigaretje.
ik ben zeker tegen roken tijdens de zwangerschap. het is zo dat het echt helemaal verkeerd is en erg slecht voor het kindje.
maar nu een ander verhaal: ik rook en ben zwanger. heb het ook gedaan bij mijn eerste zwangerschap (gezonde dochter 2,5 jaar) ik was 2 weken gestopt met roken toen ik zwanger was van mijn dochter. het ging zo slecht met me dat ik onder de stress zat. er hoefde maar iets te gebeuren en ik knapte. en dan is dat niet een gewone uitbarsting. maar helemaal over de toeren. (ben een borderliner= emotiestoornis) zo ging dat elke dag.
ik heb de huisarts gebeld voor raad. ook de verloskundige. en de situatie uitgelegd.
hun raad was. ga maar roken maar niet meer dan nodig. liefst niet meer dan 5 per dag.
het was namelijk zo dat stress tijdens de zwangerschap schadelijker was dan rook.
tuurlijk wil ik het niet goed praten dat je gewoon moet blijven roken als je zwanger bent want het is slecht. ook 5 per dag. maar bij mij lukt het niet.
ik zet dat hier neer omdat ik het kwijt wou. ik vind het zelf ook erg dat ik toch die verslaving nodig ben. ik zit er zelf al erg mee. en je wordt er ook nog eens op aangekeken als je een sigarteje opsteekt, omdat ik anders helemaal over de toeren raak.
elke dag steek ik wel een sigaretje aan. en soms heb ik er maar 1 nodig over de dag en soms voel ik me helemaal niet goed en dan zit ik wel aan de 5. maar meer doe ik absoluut niet.
het is misschien een beetje een ingewikkeld verhaal maar het is moeilijk uit te leggen allemaal.
hoop dat het een beetje te begrijpen is van hoe en wat. ook hoe het is voor een moeder/vrouw die wel rookt tijdens de zwangerschap. dat er misschien een reden voor kan zijn. en niet dat je gelijk een stempel op je kop krijgt van een slechte moeder/vrouw. want dat doet erg pijn. je zit er namelijk zelf al mee.
en sommigen van jullie zouden het nu wel begrijpen maar sommige misschien ook echt niet. en vinden het nog egoistisch en slecht enz enz. het mag alle twee.
ik moest dit gewoon even kwijt. en daarom dit verhaal.